Historia e dhimbshme e miliarderit Suleiman Al-Rajhi

Miliarderi saudit Suleiman Al-Rajhi rrëfen:

Isha aq i varfër sa nuk mund të paguaja as një ekskursion shkollor që kushtonte vetëm një riyal. Qava shumë para familjes sime, por ata nuk kishin as atë riyal.

Një ditë para ekskursionit, iu përgjigja saktë një pyetjeje të mësuesit dhe ai më dha një riyal si shpërblim, mes duartrokitjeve të nxënësve.

Pa menduar dy herë, vrapova tek organizatori dhe pagova. Trishtimi im u kthye në një gëzim të madh që më zgjati me muaj dhe vite.

U rrita, kaluan vite dhe Allahu më dha një pasuri të madhe. Fillova të merrem me punë bamirësie dhe atëherë më erdhi ndër mend ai mësues palestinez që më kishte dhënë atë riyal.

Më pëlqente të mendoja: a ma dha si shpërblim apo si lëmoshë?

Vendosa ta kërkoj, pa marrë parasysh sa do të më kushtonte. Allahu më udhëhoqi tek ai. Ishte në një gjendje të vështirë, pa punë dhe po përgatitej të shpërngulej.

I thashë: “Kam një borxh të madh ndaj teje.”
Ai m’u përgjigj: “Nuk kam borxhe ndaj askujt.”

E pyeta: “Të kujtohet nxënësi që i dhe një riyal sepse iu përgjigj një pyetjeje?”
Ai buzëqeshi dhe tha: “Po më kërkon ta kthej atë riyal?”

I thashë: “Po.”
E mora me makinë dhe u ndalëm përpara një vile të mrekullueshme. Zbritëm, dhe i thashë: “Ky është kthimi i borxhit tim ndaj teje – kjo vilë, kjo makinë, një pagë për gjithë jetën dhe një punë për djalin tënd në kompaninë time.”

Mësuesi mbeti i shtangur dhe tha: “Por kjo është shumë!”

Al-Rajhi iu përgjigj:
“Besomë, gëzimi që ndjeva atëherë për atë një riyal ishte shumë më i madh se sa gëzimi që ndjej sot, edhe pse kam dhjetë vila si kjo. Ende nuk e kam harruar atë lumturi.”

— Nga kujtimet e Suleiman Abd al-Rajhi